Kwota wolna od podatku. Ile wynosi w Polsce?

Co to jest kwota wolna od podatku?

Potocznie nazywana kwota wolna od podatku to tak naprawdę jest kwota dochodu wolnego od podatku uzyskanego w danym roku. Czyli jeżeli uzyskujemy dochód w określonej przepisami wysokości nie musimy od tego odprowadzać podatku. Rozliczając rok 2018 kwotą wolną jest 8000 zł. W zależności od wysokości dochodu stosowane są różne kwoty wolne:

  • gdy podstawa jest mniejsza niż 8000 zł – kwota wolna to 1440 zł,
  • gdy podstawa jest wyższa niż 8000 zł, ale nie przekracza 13000 zł – to kwotę wolną wylicza się według wzoru: 1440 zł – [883,98 zł x (podstawa – 8000 zł) ÷ 5000 zł],
  • gdy podstawa jest wyższa niż 13000 zł, ale nie przekracza 85528 zł – kwota wolna to 556,02 zł,
  • gdy podstawa jest wyższa niż 85528 zł, ale nie przekracza 127000 zł – to kwotę wolną wylicza się według wzoru: 556,02 zł – [556,02 x (podstawa – 85528 zł) ÷ 41472 zł],
  • gdy podstawa jest wyższa niż 127000 zł – kwota wolna jest równa 0.

Wyliczenia powyższe nie dla każdego podatnika są jasne, dlatego warto rozliczać się z urzędem skarbowym przez internet. PIT obliczy nam odpowiedni program, samodzielnie na podstawie wpisanych przez nas danych obliczy kwotę wolną od podatku i sam podatek.

Dla kogo korzystna jest kwota wolna uzależniona od dochodu?

Na różnicy w kwocie wolnej korzystają najmniej zarabiający, a tracą ci którzy zarabiają więcej. Taki zresztą był zamysł zmian w stosowaniu tych kwot. Jednak często osoby uzyskujące najniższe dochody, swoje pieniądze odzyskają dopiero po rozliczeniu rocznym. Wynika to z faktu, że w pobieranych zaliczkach miesięcznych stosuje się nadal ulgę podatkową w wysokości 556,02 zł. Przedsiębiorcy najwięcej zarabiający są w nieco innej sytuacji. Licząc miesięczne zaliczki na podatek, z uwagi na osiągnięcie dochodu z drugiego progu podatkowego nie będą już mogli zastosować danej ulgi.

Jak wyliczyć podstawę opodatkowania?

Aby móc zastosować kwotę wolną i obliczyć podatek, należy najpierw ustalić podstawę opodatkowania. Wszystkie przychody uzyskane w danym roku należy dodać do siebie. Od tego odliczyć koszty uzyskania przychodu. Podatnicy, którzy są zatrudnieniu lub pobierają świadczenia z ZUS-u otrzymują informacje, w których znajdują się niezbędne dane. Przedsiębiorcy w koszty wliczają wszystkie mające wpływ na uzyskanie dochodu poniesione nakłady pieniężne. Gdy od przychodu zostaną odliczone koszty otrzymuje się dochód. Ale nie jest to jeszcze podstawa opodatkowania. Od tej kwoty należy jeszcze odjąć składki na ubezpieczenie społeczne. Dopiero tak wyliczona kwota jest podstawą wyliczenia podatku dochodowego. Podstawę zaokrąglamy do pełnych złotych i wyliczamy podatek.

Kiedy odliczamy kwotę wolną?

Aby samodzielnie obliczyć podatek trzeba uwzględnić wysokość dochodu (aby móc zastosować odpowiednią skalę podatkową) i wysokość podstawy opodatkowania (aby odliczyć odpowiednią kwotę wolną). Od wyliczonego w ten sposób podatku odliczamy jeszcze składki na ubezpieczenie zdrowotne (tzw. odliczenia od podatku). Odliczenia od dochodu stosujemy odpowiednio.

Dla osób, które zajmują się rozliczaniem podatków powyższe zasady nie są skomplikowane. Ale dla przeciętnego podatnika, który raz w roku chce samodzielnie złożyć swoje zeznanie podatkowe, aby rozliczyć się z urzędem skarbowym nie brzmi to już tak zachęcająco. Dlatego warto skorzystać z rozliczenia przez internet. Program PIT przeliczy samodzielnie nasze dochody, dobierze stawki i progi podatkowe oraz kwotę wolną. Przejrzyste zasady pozwolą na wysłanie zeznania bezpośrednio do urzędu bez konieczności odwiedzania go.

Ile wynosi podatek od darowizny?

Wraz z nadejściem okresu rozliczeniowego, często zapominamy o uwzględnieniu w naszych pitach poniesionego podatku  z tytułu darowizny. Jak należy wyliczać jego wartość oraz kiedy powinien być on brany pod uwagę?
Podstawą do określenia naszego stanu rzeczy będzie sama idea darowizny. W Najbardziej popularnej formie będzie to przekazanie pieniędzy, przedmiotu (przykładowo auta) bądź praw (takich jak prawa do lokalu czy prawa autorskie) na inną osobę bądź instytucje (jak przykładowo stowarzyszenie). Jest to bezpłatne świadczenie pomiędzy dwiema stronami – darczyńcą oraz obdarowanym. Podatnikami podatku od darowizn będą jednak tylko osoby fizyczne, które na podstawie umowy prawa cywilnego weszły w posiadanie pieniędzy, rzeczy lub praw kosztem majątku osoby obdarowującej.

Przy obliczaniu stawek podatkowych za otrzymane darowizny ważne jest określenie do której z trzech grup się kwalifikujemy. Są one określone przez ustawę na podstawie stosunków, jakie zachodzą miedzy darczyńcą oraz obdarowanym. Najkorzystniejsze stawki są przewidziane dla najbliższych krewnych.

Rozróżniamy poszczególne grupy:

Grupa 1 – Małżonek, dzieci, rodzice, rodzeństwo oraz ojczymowie, macochy i teściowe. Jeśli otrzymujemy darowiznę od jednej z tych osób, maksymalna kwota wolna od podatku wynosi 9 637 zł. Osoby należące do tej grupy mogą być całkowicie zwolnione z podatku od darowizny, jeżeli nie ma ona charakteru pieniężnego. Po przekroczeniu kwoty wolnej od podatku, zależnie od limitu odprowadzamy:

Darowizna o wartości do 10 278 (ponad limit) – podatek wynosi 3%
Darowizna o wartości 10.279 – 20.556 zł (ponad limit) – podatek wynosi : 308,30 zł. + 5 % nadwyżki ponad kwotę 10.278 zł.
Darowizna o wartości ponad 20.556 zł (ponad limit) – podatek wynosi : 822,20 zł + 7 % nadwyżki ponad 20.556 zł

Grupa 2 – Dzieci rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, dzieci i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków czyli osoby spokrewnione w pewnym stopniu z nami. Tutaj maksymalna kwota wolna od podatku wynosi 7 276 zł.
Limity dla tej grupy prezentują się następująco:

Darowizna o wartości do 10 278 (ponad limit) – podatek wynosi 7%
Darowizna o wartości 10.279- 20.556 zł ponad limit – podatek wynosi 719,50 zł i 9% od nadwyżki ponad 10.278 zł.
Darowizna o wartości ponad 20.556 zł (ponad limit) – podatek wynosi 1.644 zł 50 gr i 12 % od nadwyżki ponad 20.556 zł

Grupa 3 – Są to wszystkie pozostałe osoby niezwiązane z nami poprzez pokrewieństwo. Maksymalna kwota wolna od podatku dla tej grupy wynosi 4 902 zł
Limity w jej ramach:

Darowizna o wartości do 10 278 (ponad limit) – podatek wynosi 12%
Darowizna o wartości 10.279- 20.556 zł ponad limit – podatek wynosi 1.233,40 zł i 16% od nadwyżki ponad 10.278 zł.
Darowizna o wartości ponad 20.556 zł (ponad limit) – podatek wynosi 2.877,90 zł i 20% od nadwyżki ponad 20.556 zł

Jeśli odpowiednio określiliśmy naszą grupę oraz próg podatkowy, upewniamy się że została ona odpowiednio rozliczona w urzędzie skarbowym. Częste wątpliwości, jakie ma organ tyczą się przede wszystkim formy potwierdzającej darowiznę. Warto wiec, w przypadku umowy darowizny uwzględnić jak dana wartość pieniężna czy rzeczowa zostanie przekazana. Jeśli pieniądze przekazywane są między rodzicem a dzieckiem, warto w umowie jasno wskazać, że pieniądze zostały przelane na konto dziecka. Mogą zaistnieć sytuacje, w których pieniądze są darowizną dla dziecka ale nie trafiają bezpośrednio do niego – przykładowo rodzicie postanowili opłacić zaliczkę na poczet ślubu. Taki zabieg też powinien być szczegółowo opisany w umowie.

Podobnie sytuacja wygląda w przypadku darowizny rzeczowej. Przydatnym będzie tutaj określenie dokumentu potwierdzającego przekazanie rzeczy oraz wypisanie w nim wszystkich praw i obowiązków obdarowanego.

Przy rozliczaniu PITów nie ma obowiązku uwzględniania darowizny w zeznaniu. Istnieje jednak taka możliwość. Chcąc odliczyć ją sprawnie, warto zaopatrzyć się w oprogramowanie do rozliczania PIT Online, gdzie prosto, szybko i skutecznie określimy wartości niezbędne do zeznania.

Jak prawidłwo obliczyć podatek dochodowy?

Każda osoba, która zamierza prowadzić działalność gospodarczą, musi liczyć się z ewentualną możliwością wystąpienia obowiązku zapłacenia tak zwanego podatku dochodowego. Jego wysokość zależy od formy opodatkowania, na którą zdecyduje się dany przedsiębiorca. Najczęstszym sposobem rozliczania podatku jest skala podatkowa. Na czym ona polega? Co warto o niej wiedzieć, aby proces rozliczenia był szybki i nie sprawiał żadnych problemów? Sprawdźmy!

Skala podatkowa w podatku na zasadach ogólnych

Wybór rodzaju opodatkowania to jeden z obowiązków każdego przedsiębiorcy chcącego stworzyć swoją własną działalność. Wybranie formy zdecyduje o tym, w jaki sposób będzie rozliczał się z podatku dochodowego. Wśród form opodatkowania wymienić można:

  • kartę podatkową,
  • podatek dochodowy na zasadach ogólnych (według skali podatkowej),
  • podatek liniowy,
  • ryczałt od przychodów ewidencjonalnych.
  •  

Każdy przedsiębiorca musi więc dostosować rodzaj swojej działalności i dokonać trafnego wyboru. To często największa bolączka osób chcących założyć coś własnego. 

PIT – Podatek dochodowy od osób fizycznych

Chyba każdy z nas w swoim życiu słyszał słowo PIT. Wraz z nowym rokiem jest to słowo, które słychać zewsząd. PIT to podstawowa forma opodatkowania dochodów od osób fizycznych. Podczas zakładania działalności staje się domyślną formą opodatkowania, jednak przedsiębiorca może złożyć wniosek o jego zmianę do naczelnika urzędy skarbowego. 

Skala podatkowa a obliczanie dochodu

Osoby fizyczne, które prowadzą jakąkolwiek działalność gospodarczą, zobowiązane są do ewidencjonowania swoich przychodów oraz ewentualnych kosztów. Warto pamiętać, że wybierając formę rozliczania na zasadach ogólnych, podatek wyliczany jest na podstawie dochodu, a nie przychodu. Osoby prowadzące działalność gospodarczą mogą prowadzić ewidencję opartą na tak zwanej księdze przychodów i rozchodów. Na jej podstawie wylicza się podatek dochodowy. 

Jak obliczyć podatek dochodowy?

Każda osoba, która prowadzi jednoosobową działalność, musi każdego miesiąca wpłacać zaliczkę na podatek dochodowy. Konieczne jest przeprowadzenie tej operacji w sposób prawidłowy, gdyż nawet najmniejsze pomyłki mogą skutkować późniejszymi nieprzyjemnościami w urzędzie skarbowym. 

Jak rozliczyć podatek dochodowy na zasadach ogólnych?

To jedna z najczęstszych form opodatkowania, jakie wybierają przedsiębiorcy. W takim wypadku podatek dochodowy będzie wynosił 18% do dochodu 85 528 zł. Powyżej tej kwoty wysokość podatku wzrasta do 32%. Oto przykład obliczania podatku dochodowego przy miesięcznych zarobkach w wysokości 5000 zł. 

Przykład:
5000 zł x 0,18 = 900 zł

Nasza zaliczka w przypadku zarobków wynoszących 5000 zł miesięcznie wynosić będzie 900 zł. W przypadku wzrośnięcia zarobków osoba wejdzie na inny próg opodatkowania i zobowiązania będzie do stosowania go w rozliczeniu. 

Jak obliczyć podatek dochodowy? – Podatek liniowy

Inną, często formą opodatkowania na jaką decydują się przedsiębiorcy, jest podatek liniowy. W przypadku takiego wyboru podatek dochodowy bez względu na wysokość dochodów będzie niezmiennie wynosił 19%. Niestety w przypadku wyboru tego rodzaju opodatkowania znacznie zmniejszają się możliwości odliczenia kosztów prowadzenia działalności w podatku. W jaki sposób oblicza się podatek liniowy?

Przykład:
5000 x 0,19 = 950 zł
Nasza zaliczka na podatek dochodowy wynosić będzie więc 950 zł przy zarobkach 5000 zł na miesiąc. 

Zaliczki uproszczone

W celu umieszczania zaliczek uproszczonych, konieczne jest złożenie stosownego wniosku w urzędzie skarbowym do 20 lutego danego roku podatkowego. Niestety możliwości korzystania z zaliczek uproszczonych nie podlegają osoby rozpoczynające prowadzenie działalności gospodarczej w roku bieżącym lub poprzednim. Na czym polega zaliczka uproszczona? Jest to zaliczka w wysokości 1/12 kwoty, która obliczona jest od dochodu działalności gospodarczej w tak zwanym zeznaniu rocznym. 

Czy zaliczkę 0% należy zgłaszać do urzędu? Jak zrobić przelew do urzędu skarbowego?

W przypadku, kiedy wysokość danej zaliczki na podatek dochodowy wyniosłaby 0 zł, wówczas podatnik nie wpłaca danej zaliczki. Urząd skarbowy nie narzuca również obowiązku informowania o tym fakcie. W celu dokonania wpłaty do urzędu skarbowego konieczne jest pobranie specjalnego formularza, który znajduje się w specjalnej zakładce po zalogowaniu się do internetowego konta naszego banku. W przypadku braku takiej funkcji numer konta bankowego urzędu skarbowego znaleźć można na jego oficjalnej stronie internetowej. Należy jednak sprawdzić jakiemu urzędowi podlegamy.

Zyski z giełdy. Jak rozliczyć PIT 38?

Polskie prawo nakłada obowiązek rozliczania się z zysków giełdowych, nawet jeśli inwestor inwestuje w zagraniczne spółki. Każdego roku, do końca lutego biuro maklerskie lub broker ma obowiązek wystawienia inwestorowi rozliczenia PIT-8C, na którym jest wykaz zysków oraz strat z poszczególnych aktywów finansowych za poprzedni rok. Najczęściej są to akcje, obligacje, instrumenty pochodne, takie jak kontrakty terminowe oraz opcje, a także papiery skarbowe, czy certyfikaty inwestycyjne. Handluje się nimi na Giełdzie Papierów Wartościowych, dlatego to GPW w tym momencie wystawia PIT-8C inwestorowi. Giełda walutowa tzw. Forex także podlega rozliczeniom z Urzędem Skarbowym, na tej samej zasadzie, stąd też do końca lutego broker musi wystawić PIT-8C i przesłać go drogą tradycyjną lub internetową. Musi to zrobić zarówno broker polski, jak i zagraniczny, a inwestor ma obowiązek rozliczenia swoich zysków kapitałowych w Polsce. Stawka podatku wynosi obecnie 19 procent dla wszystkich aktywów finansowych i jest obliczana tylko dla zysków. Inwestorzy mają wiele możliwości, choćby odliczanie swoich strat z ubiegłych lat. Dzięki temu podatek do zapłacenia maleje, a inwestor swoje oszczędności może ponownie pomnożyć. Zeznanie dla Urzędu Skarbowego wypełnia się na formularzu PIT-38, który jest głównym dla wykazu zysków oraz strat. Wystarczy przenieść dane rachunkowe z formularza PIT-8C w odpowiednie rubryki, zarówno przychody, jak i koszty, dzięki czemu widoczny jest uzyskany dochód. To od niego obliczany jest podatek od zysków, który wynosi stałą kwotę, mianowicie 19 procent, dla wszystkich aktywów, giełdowych i forexowych. Rozliczyć się można formą tradycyjną, ale również internetową, a inwestor ma na to czas do końca kwietnia w nowym roku. Program e-deklaracje, który można pobrać ze stron Ministerstwa Finansów posiada formularz PIT-38, dlatego w łatwy sposób można go wypełnić i wysłać. Jeśli występuje podatek do zapłacenia, wówczas inwestor ma na to czas do końca kwietnia. Podatek jest obliczany tylko od zysków, natomiast straty można odliczyć przez 5 kolejnych lat, jednak tylko w 50 procentach. Pomocą w wypełnianiu formularza PIT-38 może być dodatkowa informacja od maklera lub brokera, dołączana do zeznania PIT-8C. Jest tam konkretna porada, w jaki sposób wypełnić PIT oraz w które rubryki należy wpisać zyski oraz straty. Gdy makler lub broker przyśle rozliczenie, należy sprawdzić, czy wszystkie dane oraz kwoty się zgadzają, ponieważ drugi egzemplarz PIT-8C zostaje wysłany do Urzędu Skarbowego. Zyski, które uiszcza się w zeznaniu, to wszystkie dodatnie aktywa, jakie inwestor zarobił w poprzednim roku. Należy pamiętać, że jest to wykaz tylko tych aktywów, które zostały sprzedane, ponieważ sam zysk to różnica między ceną zakupu, a ceną sprzedaży. Natomiast w koszty można wliczyć prowizje maklerskie, brokerskie, marże, spready, swapy, koszty prowadzenia rachunku, a także wszelkie dodatkowe opłaty za dostęp do wiedzy, notowań czy platformy. Inwestorzy mogą również wliczyć w koszty wszelkie szkolenia i warsztaty, które podniosły ich wiedzę w temacie inwestowania na giełdzie i otrzymali za nie fakturę lub paragon. Jeśli w poprzednim roku inwestor nie zarobił na giełdzie, a jedynie poniósł stratę, wówczas nie musi składać rozliczenia PIT-38 do Urzędu Skarbowego, chyba że otrzyma PIT-8C.

Podatek od wzbogacenia. Kto i kiedy płaci podatek od wzbogacenia?

Wielu z nas prawdopodobnie słyszało termin „podatek od wzbogacenia”. W sytuacji, gdy szybko powiększymy nasz majątek, na przykład otrzymując spadek, instynktownie czujemy, że „wzbogaciliśmy się” i że w związku z tym powinniśmy zapłacić podatek. Kiedy jednak wpisujemy frazę „podatek od wzbogacenia ” w wyszukiwarkę Google lub poszukujemy informacji w fachowych źródłach, niewiele się dowiemy. Dlaczego? Wyjaśniamy czym jest „podatek od wzbogacenia”, kto powinien go zapłacić i w jaki sposób uwzględnić tę kwotę wypełniając rozliczenie PIT.

Czym jest „podatek od wzbogacenia”?

Mimo iż w niektórych przypadkach możemy spotkać się z określeniem „podatek od wzbogacenia”, tak naprawdę w polskim prawie nie ma czegoś takiego. Jest to jedynie potoczna nazwa podatku od spadków i darowizn. Jest to podatek, który należy zapłacić, nie tylko, jak mówi nazwa „od spadków i darowizn”, ale również inne osoby, które zanotowały znaczący przyrost majątku. Podatek od spadków i darowizn pobierany jest przez urzędy skarbowe, gdy składamy rozliczenie PIT. Nie stanowi on jednak przychodu budżetu państwa, lecz dochód samorządów.

Kto powinien zapłacić podatek od spadków i darowizn składając rozliczenie PIT?

Wszystkie sytuacje, gdy jesteśmy zobowiązani do zapłacenia podatku od spadków i darowizn wymienione są w Ustawie o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. 1983 Nr 45 poz. 207). Wśród czynności, gdy będziemy musieli zapłacić podatek, wymienione są:

  • otrzymanie spadku (na drodze dziedziczenia – zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego);
  • otrzymanie zachowku;
  • otrzymanie darowizny;
  • nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
  • uzyskania nieodpłatnej renty, użytkowania lub służebności;
  • zasiedzenia;
  • nabycie praw do wkładu oszczędnościowego lub funduszu inwestycyjnego otwartego.

Wymienione w ustawie zwolnienia od spadków i darowizn

Fakt, że otrzymaliśmy spadek, darowiznę czy uzyskaliśmy inną korzyść majątkową wymienioną w Ustawie, nie oznacza jeszcze z automatu, że będziemy musieli zapłacić podatek. Wiąże się to z faktem, że ustawodawca przewidział liczne zwolnienia i wyłączenia. Z tego powodu ustawą nie są objęte między innymi:

  • wyżej wymienione czynności prawne w sytuacji, gdy żadna z ich stron nie była obywatelem Polski, nawet w sytuacji gdy przedmiot transakcji znajduje się na terytorium Polski;
  • środki zgromadzone w pracowniczych programach majątkowych, indywidualnym koncie emerytalnym lub indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego;
  • prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa do projektów wynalazczych, patentów i znaków towarowych.

Oprócz tych zwolnień od podatku, które oznaczają, że dane osoby w ogóle nie są objęte obowiązkiem zapłaty podatku w rozliczeniu PIT i ich to nie dotyczy, możemy wskazać również różne grupy podatkowe:

  • I grupa podatkowa obejmuje – małżonka,  zstępnych (dzieci, wnuki i prawnuki) wstępnych (do których zaliczamy rodziców, dziadków i pradziadków), rodzeństwo, ojczyma i macochę, pasierba.
  • II grupa podatkowa obejmuje rodzeństwo rodziców (ciotki wujowie) i ich zstępnych oraz wstępnych.
  • III grupa podatkowa obejmuje osoby niespokrewnione.

Osoby zaliczane do I grupy nie muszą płacić podatku od spadków i darowizn w sytuacji, gdy wartość majątku, który otrzymały łącznie od jednej osoby w przeciągu pięciu lat nie przekracza 9 637 zł,  do II grupy – 7 276 zł, a do trzeciej – 4 902 zł.

W przypadku, gdy masz wątpliwości, czy musisz zapłacić podatek od spadków i darowizn i jeśli tak, to w jakiej wysokości, warto wyjaśnić to w Urzędzie Skarbowym, zatajenie informacji w rozliczeniu podatkowym może wiązać się z wysoką karą.

W jaki sposób należy zapłacić podatek od spadków i darowizn?

Podatek od spadków i darowizn, nazywany potocznie „podatkiem od wzbogacenia” płacimy na podstawie informacji zamieszczonych w rozliczeniu PIT – urząd wylicza dla nas wysokość wydatku i dopiero wtedy jesteśmy zobowiązani do uregulowania zobowiązań.

Warto poznać stawki podatku od spadków i darowizn, które obowiązują w roku 2019 dla I grupy:

  • 3% dla majątku nie przekraczającego wartości 10 278 zł.
  • 5% dla majątku o wartości od 10 278 zł do 20 556 zł.
  • 7% dla wartości o wartości powyżej 20 556 zł.

W przypadku drugiej grupy stawki podatku wynoszą odpowiednio 7%,9% i 12%, a w przypadku III 12%, 16% i 20%. Są to stawki obowiązujące po odjęciu kwot wolnych.

Czym jest podatek od deszczu?

W 2018 roku powstała nowa danina: podatek od deszczu. Zgodnie z ustawą, za pobieranie tej opłaty będą odpowiedzialne samorządy. Podatek od deszczu to opłata, którą należy odprowadzać za usługę prawidłowego utrzymania infrastruktury zapewniającej sprawne zagospodarowanie wód roztopowych i opadowych. Nowe prawo wodne zaczęło obowiązywać 1 stycznia ubiegłego roku.  

Podatek od deszczu – uzasadnienie ustawy

Uzasadnienie ustawy mówi o tym, że dzięki sprawnej gospodarce wodnej możliwe jest zapewnianie odpowiedniej ilości wód powierzchniowych oraz podziemnych w odpowiedniej jakości. Efektywna gospodarka wodna pozwala również na usuwanie oraz minimalizowanie różnorakich zagrożeń wynikających z jej nadmiaru (powodzie) oraz deficytu (susze). Twórcy ustawy wspominają także, że dzięki nowemu modelowi zarządzania gospodarką wodną wprowadzony zostanie system instrumentów ekonomicznych, dzięki którym zarządzanie zasobami wodnymi będzie znacznie bardziej wydajne i oszczędne. Przepisy ustawy w żadnym miejscu nie dotyczą pobierania jakichkolwiek opłat od mieszkańców. Wielu ekspertów formułuje jednak wiele obaw, że koszty związane z podatkiem od deszczu będą ponoszone właśnie przez mieszkańców. 
 

Podatek od deszczu – usługi wodne, za które będzie trzeba zapłacić

Znowelizowane prawo wodne zawiera katalog usług wodnych, za które będzie trzeba uiścić opłatę. Znajdują się tam również informacje dotyczące opłat wynikających ze zmniejszania naturalnej retencji terenowej. Ten przepis dotyczy właścicieli tych nieruchomości, których powierzchnia jest większa niż 3500 metrów kwadratowych. Są nimi objęte również roboty bądź obiekty budowlane związane w sposób trwały z gruntem. Ustawodawca zaznacza, że muszą one mieć wpływ na zmniejszenie retencji poprzez wyłączenie ponad 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni czynnej biologicznie na terytorium, które nie jest objęte systemami kanalizacji (zarówno otwartej jak i zamkniętej). 
 

Podatek od deszczówki – ile będzie wynosił? PIT przez internet

Podatek od deszczu oblicza się w sposób następujący: jest to iloczyn jednostkowej stawki opłaty, która jest wyrażona w metrach kwadratowych wielkości utraconego terytorium biologicznego czynnego oraz czasu określonego w latach. Dzięki tej opłacie budżet może zyskać rocznie nawet milion złotych. 
 

Jak płacić podatek od deszczówki?

Ustawa dotycząca podatku od deszczówki zawiera dokładną informację dotyczącą płatności związanych z opłatami za podatek o deszczówki. Wszystkie podmioty, które będą zobowiązane do płacenia tej daniny, muszą ją wnieść na określony rachunek bankowy danego urzędu (gminy, miasta). Termin na realizację płatności wynosi 14 dni od dnia, w którym dany podmiot otrzymał informację dotyczącą obowiązku wykonania ww. płatności. W przypadku, gdy poinformowany podmiot nie wykona należnej płatności, prezydent, burmistrz bądź wójt jest zobowiązany określić wysokość opłaty na mocy decyzji. 
 

Kto jest zwolniony od płacenia podatku od deszczówki?

Podatek od deszczówki nie obowiązuje kościołów i związków wyznaniowych – są one zwolnione z jej płacenia.

Wynajmujesz swoje mieszkanie? Sprawdź czy musisz zapłacić od tego podatki

Początek nowego roku kalendarzowego jest to oczywiście okres, kiedy musimy zapłacić podatki. W roku 2019 zachodzą jednak zmiany, które można nazwać wręcz przełomowymi. O roku 2019 nie musimy samodzielnie wypełnić rozliczenia PIT. Urząd Skarbowy ma obowiązek wypełnić PIT za nas. Czy jednak rozwiązuje to wszystkie problemy?

Jak rozliczyć PIT?

Kiedyś pit rozliczaliśmy na wiele sposobów, ale najczęstszym przypadkiem było rozliczanie PIT online. Obecnie Urząd Skarbowy ma obowiązek rozliczyć nasz PIT za nas. Sprawa jest prosta, kiedy pracujemy na umowę pracę i nie mamy innych źródeł dochodu. Sprawa zaczyna się komplikować, kiedy będziemy otrzymywać więcej PIT-ów, np. z tytułu dodatkowych umów o dzieło lub zlecenie. Pojawiają się uzasadnione obawy, że nie wszystkie PIT-y trafią do Urzędu Skarbowego, nasz PIT zostanie nieprawidłowo rozliczony i to MY, a nie Urząd Skarbowy będzie mieć kłopoty. Kiedy Urząd Skarbowy obliczy nasz podatek, dobrze jest jeszcze raz samodzielnie obliczyć PIT online, i w razie nieprawidłowości poinformować Urząd Skarbowy wcześniej. Co jednak z dochodami, na które nie będzie wystawionego PIT-u. Jednym z najbardziej kłopotliwych jest w tej materii podatek od wynajmu mieszkania.

Czy od wynajmowanego mieszkania należy zapłacić podatek?

Wiele osób, które wynajmują mieszkania, co roku mają ten sam dylemat: „czy płacić podatek od wynajmowanego mieszkania?”. O ile w przypadku osób rozpoczynających wynajmowanie jest to zrozumiałe, o tyle dziwi to w przypadku tych, którzy latami wynajmują nieruchomości. Należy zatem odpowiedzieć krótko i jasno. Od wynajmowanej nieruchomości mamy obowiązek odprowadzić podatek. Korzyść, jaką czerpiemy z wynajmu, jest naszym dochodem, a każdy dochód jest w Polsce opodatkowany. Jak zatem zapłacić odpowiedni podatek? Ustawodawca daje nam dwie możliwości, ryczałtową oraz ogólną.

Podatek ryczałtowy

Podatek ryczałtowy płacimy w wysokości 8,5% od przychodu za wynajem, który nie przekracza 100 tys. zł rocznie. Kwoty powyżej tej sumy są obejmowane stawką w wysokości 12,5% podatku. Od przychodów, możemy odliczyć sobie opłaty związane z kosztami eksploatacji — o ile w umowie zawarty jest zapis, że to my ponosimy te koszty.

Podatek ogólny

Podatek ogólny objęty jest ogólnymi zasadami rozliczania podatku dochodowego. Do kwoty dochodów 85 528 zł (łączne dochody ze wszystkich źródeł) obowiązuje nas podatek 18%, powyżej tej kwoty 32%. Zaletą tej metody jest możliwość odliczenia szerszej kategorii ponoszonych przez nas kosztów. zaliczamy do nich na przykład:
– ubezpieczenie wynajętego mieszkania,- podatek od nieruchomości,- opłaty eksploatacyjne,- odsetki od kredytu hipotecznego,- wydatki na remont itp.
To która metoda jest dla nas lepsza, zależy w dużej mierze od naszej sytuacji materialnej, poziomu przychodów oraz skali wydatków na wynajmowane mieszkanie. Aby sprawdzić, która metoda jest dla nas najlepsza, warto wcześniej próbnie wypełnić PIT online.